Fred Fixler - Notes on Drawing

. środa, 14 kwietnia 2010
  • Agregar a Technorati
  • Agregar a Del.icio.us
  • Agregar a DiggIt!
  • Agregar a Yahoo!
  • Agregar a Google
  • Agregar a Meneame
  • Agregar a Furl
  • Agregar a Reddit
  • Agregar a Magnolia
  • Agregar a Blinklist
  • Agregar a Blogmarks

Coś ambitniejszego tym razem: Notes on Drawing Fixlera. Bardzo szkicowe i miejscami niejasne (w tłumaczeniu tym bardziej... ale co się będę przejmował...), ale i tak sporo można z nich wyłapać informacji.


Główne założenia

Uczenie się sztuki rysunku jest naszym celem, który staramy się osiągnąć.

Strukturalna forma musi zostać zrozumiana.

Rysowanie to opisywanie formy. Ważne jest nie wykończenie ale wiarygodność (jego prawdziwość i dokładność konstrukcji).

Musisz nauczyć się nie tyle rysować co patrzeć.

Szkolne studia nie są celami, one są środkami.

Dopóki nie nauczysz się ignorowania detali, dopóty nie nauczysz się rysować.

Każdy sposób musi zostać zastosowany aby zrealizować dokładnie wstępne rozplanowanie rysunku.

Niezależnie od formy i masy zaczynaj od ideału. Następnie porównuj i modyfikuj ideał by pasował do modela.

Tam, gdzie postać spoczywa na czymś narysuj najpierw odbicie formy.

Anatomia ułatwia interpretowanie tego, co widzisz.

Mrużenie oczu jest ważne przy redukcji konturu do jego maksymalnego uproszczenia. Unikaj wszystkich tych wyboi.


Kształty i wzory

Światło i cień samodzielnie tworzą konstrukcję.

Jasne kształty tworzą obraz; ciemne tworzą wzór i konstrukcję. To jasne kształty nadają formy; ciemne tworzą wzór.

Rysuj ciemność jednym okiem, drugim obserwuj światło.

Zacienione kształty muszą opisywać albo strukturę, albo formę na której leżą.

Umieść najpierw formę i akcję, następnie wyznacz wzór światła i cienia.

Wzór cienia może wyglądać poprawnie, ale najczęściej to jasny wzór jest błędny.

Obróć do góry nogami swój rysunek i zapytaj siebie jak może zostać poprawiony. Dobry, zbalansowany wzór będzie nadal dobrze wyglądał odwrócony.

Staraj się w rysunku utrzymać otwarte albo białe przestrzenie jako część konstrukcji; zapewniają one odpoczynek dla oka. Bądź świadom pozytywnej natury papieru pozostawionego nienaruszonym. Robienie miniatur pomoże ci to zobaczyć. Możesz robić wszystko z cieniami o ile są one dokładne tam, gdzie spotykają się częściami oświetlonymi.

Obserwuj dwa główne tony - jasny region i zaciemniony. Jeśli zmrużysz oczy ograniczysz je do dwóch głównych tonów. Oddziel światła od cieni. Zwiększ kontrast. Spraw, aby wszystkie oświetlone miejsca były trochę jaśniejsze niż je widzisz, a wszystkie zaciemnione trochę ciemniejsze niż to widać. Najjaśniejsza jasność w zaciemnionym miejscu ma być ciemniejsza niż najciemniejsza ciemność w miejscu oświetlonym. Celem jest połączenie w jedną grupę miejsc oświetlonych, tak jak i tych zaciemnionych. W innym wypadku temat nie będzie spójny; straci swoją wiarygodność.

Przesadne modelowanie wynika z niepoprawnych walorów. Jednym z najszybszych sposobów poprawienia tego problemu jest oczyszczenie jasnych i ciemnych regionów przez uproszczenie ich. Odbite światło nie powinno być nigdy tak jasne jak główne światło. Rysuj je przynajmniej o dwa walory ciemniejsze niż cokolwiek w jasnościach.

Oko instynktownie idzie do jasnych miejsc w obrazie. Prawdziwym problemem są półtony: które zaliczają się do światła? Które zakliczają się do cienia? Półtony ze światła owinny być robione jaśniejsze. Te z cienia powinny być ciemniejsze. Pomocne jest tutaj mrużenie oczu. Gdy pojawiają się wątpliwości przy półtonach, to je opuść. Wyraźnie zaznacz, że idą one na około formy. Jeśli tego nie zrobisz, to twój rysunek będzie wyglądał płasko.

Jeśli dwa półtonowe przejścia wydają się równe, zmruż oczy do momentu gdy jeden stracisz niemalże z widoku. Oczywiście ten, który prawie zanikł jest jaśniejszy. Mrużenie oczu zapobiega przed zatraceniem się w detalu. Obejmuje to całą scenę. Twój rysunek, oglądany z szeroko otwartymi oczami, powinien wyglądać tak, jak twój model z oczami do połowy zamkniętymi. Mrużenie oczu działa także z fotografiami.

Nie przesadzaj z najjaśniejszymi punktami - to pewna droga do osiągnięcia przesadnego wymodelowania.

Usuwaj linie pomiędzy przecinającymi się cieniami rzuconymi; jak kot na świetliku.

Rzucone cienie powinny poprawnie wyjaśniać formy na które padają.

Poprawianie rysunków w domu powinno być ujemnym procesem: gumka, nie ołówek.

Usuwaj gdzie się da wszystkie linie pomiędzy graniczącymi jasnymi i ciemnymi regionami.

Uważaj rysunek za metodę panowania nad tonem.

Siła rysunku leży w stopniu, w jakim konstrukcja została przy jego użyciu przedstawiona.

Upiększaj papier z każdym dodanym pociągnięciem. Ucz się ignorować detale abyś mógł uczyć się je rysować. Szukaj dużych, prostych prawd.

Konstrukcja jest ważniejsza niż wykończenie.

Wzór światła tworzy rysunek, pozytywny charakter papieru pozostawionego nietkniętym.

Można robić wszystko z cieniami  o ile są one precyzyjne w miejscach, w których spotykają się ze światłem.

Istnieją dwa duże tony, ten od oświetlonych regionów i ten od zaciemnionych.

Wykonaj swój rysunek przy użyciu najmniejszej możliwej ilości walorów. Upewnij się, że półtony idą wzdłuż formy; nadaj jej obrót.


Linia i kontur

Są dwa rodzaje rysunku:

1. Ton podległy konturowi
2. Kontur podległy tonowi

Linia także jest tonem. Jeśli używasz linii daj wyraźnie do zrozumienia czy jest ona linią czy tonem. Kładź nacisk bardziej na linie konstrukcyjne niż na kontur podczas ustawiania postaci.

Wypatruj rytmicznych linii, które wizualnie łączą obraz albo kompozycję, a także rytmicznych linii, które tworzą i łączą formę. Uwydatnij te oddziaływania.


Płaszczyzny

Gdy światło i cień na obiekcie różnią się w wyraźnie określonych miejscach, uznaje się, że ma on płaszczyzny. Jeśli światło na formie różni się bez dostrzegalnych granic, to nie ma ona płaszczyzn; jest zaokrąglona. W świetle rzeczy często jawią się jako zbyt płaskie. Nie są one arbitralnymi wariacjami tonu—patrz na nie jak na płaszczyzny.

Niektóre formy (kule itp.) nie posiadają płaszczyzn. Naucz się nie rozpoznawać.

Zmiana w obrysie albo konturze jest także zmianą w płaszczyznach. Modelowanie powierzchni powinno być złożone z płaszczyzn, najpierw a tych dużych, następnie z mniejszych. Dobre modelowanie subtelnie łączy je ze sobą.

Rażąca kulistość jest charakterystyczna dla złego modelowania. Najnudniejszą rzeczą jest kula. Nie występuje ona w ludzkiej figurze.

Spróbuj zdeterminować płaszczyzny, które leżą w prostym kącie do światła. Wszystkie pozostałe będą odrobinę ciemniejsze.

Każdy ton w rysunku reprezentuje płaszczyznę, fasetę i pod-fastetę, ad infinitum.

Stopień wykończenia jest kwestią tego, jak dalece posunąłeś się w rozbijaniu pojedynczych płaszczyzn zagłębiając się w detal.

Detale są łatwe do zobaczenia. To duże formy są najtrudniejsze.


Krawędzie

Krawędź cienia zaczyna się tam, gdzie płaszczyzny formy są zdecydowanie odwrócone od światłą. Mruż oczy!

Zdeterminuj już na początku skalę krawędzi:

  1. Najłagodniejsza krawędź
  2. Najmocniejsza krawędź
  3. Wielka rozmazana albo zgubiona krawędź
  4. Wszystkie pozostałe krawędzi będące pomiędzy
Która krawędź w postaci jest najmocniejsza? Która jest najmocniejsza poza postacią (na sylwetce)? Najłagodniejsza?

Wielka zamazana plama—największa przestrzeń na obrazie gdzie walory na modelu i tle są jednakowe, i gdzie krawędzie pomiędzy są tak samo liczne po oświetlonej jak i zacienionej stronie.
Stopniem wykończenia jest poziom, do którego ktoś rozbił płaszczyzny.

To światło będzie determinowało rodzaj krawędzi. Na przykład krawędzie cienia w świetle słonecznym są bardzo mocne. Możesz niemalże ciąć je nożyczkami. Przeciwieństwem jest światło rozproszone. Źródło
It is the light that will determine the character of the edges. Shadow edges in sunlight, for instance, are very hard. You can almost cut them out with scissors. Contrast this with diffused light. A point source of light (spotlight) has few half-tones and few hard edges.

Krawędzie różnią się zgodnie z:
  1. Warunkami światła
  2. Odległością od widza (krawędzie stają się coraz bardziej rozmyte, a walory jaśniejsze im dalej obiekt jest od obserwującego)
  3. Faktyczną ostrością albo łagodnością krawędzi obiektu

Łagodne krawędzie zawsze dadzą wrażenie światła i sprawią, że rzeczy będą wyglądać na lśniące.

Krawędzie są niemalże tak ważne jak walory. Krawędź cienia zaczyna się w miejscu, w którym płaszczyzny formy zdecydowanie odwracają się od światła. Zadaj sobie pytania przed rozpoczęciem rysowania:
  1. Która krawędź jest najmocniejsza w postaci?
  2. Która krawędź jest najmocniejsza  w zarysie?
  3. Która krawędź jest najsłabsza w zarysie?
  4. Która krawędź jest najsłabsza w postaci?
Mocne krawędzie przyciągają uwagę i sprawiają, że forma wystaje do przodu. Najlepszym miejscem dla nich są oświetlone miejsca. Im mniejszy skok w walorze, tym wyraźniejsze możesz zrobić tam krawędzie.

Łagodne krawędzie—większość występuje w zaciemnionej stronie formy.

Zgubione krawędzie—są najdelikatniejsze jakie możesz zrobić, głównie po zaciemnionej stronie.

Wielka zamazana plama—to największa przestrzeń na obrazie, gdzie walory na modelu i tle sąpodobne i gdzie krawędzie mogą zostać złagodzone albo rozmyte. Krawędzie mogą się zgubić tak w świetle jak i w cieniu.

Try to blend or mass adjacent light and dark areas together, eliminating any lines between them wherever possible: a unifying effect. This does not have to mean the elimination of lines around the form, if wanted for delineation or for a decorative effect. Try exaggerating hard or soft edges as you follow shadow shapes.

Wyszukuj i twórz kontrasty pomiędzy walorem, kolorem i krawędziami.

Odblask—the spreading of light around an object (i.e., sunlight coming in through a window sill, where two sharp edges occur and cross each other). Soften the one behind it, especially where they meet. There are only shapes, values and edges.

Idź w stronę wolności i lekkości przy obchodzeniu się z krawędziami.

A studied treatment of edges yields the illusion of space. You cannot reduce these principles to a formula. If you look only for shapes and delineation, that's all you'll see. You should also look for softness, merging tones, etc. These are qualities we revere in the really good artists.

Related Posts with Thumbnails